Zomerkleren

Vanmorgen ben ik begonnen met het inpakken van de zomerkleding. Dat leek me toch een relatief eenvoudige en leuke klus voor de maandagmorgen. Maar al gauw kwam ik er achter dat het niet zo simpel was, want er moesten namelijk Keuzes worden gemaakt. En daar had ik even geen zin in. Ik heb al zoveel keuzes gemaakt de laatste tijd, zoals de tegels voor de badkamer en keuken, kranen, vensterbanken, lichtpunten etcetera en zal er nog veel meer moeten maken de komende tijd. Vanmorgen had ik daar even geen zin in, maar het moest. Eerst een makkelijke keuze: kleding die bij de vorige opruimbeurt achteraan in de kast is beland, want zonde om weg te gooien, maar uiteraard nu nooit meer aangehad. Weg ermee. Maar wat te doen met die blauwe te kleine wollen trui die ik nooit meer aanheb, maar waar we Djurre in hebben gewikkeld vlak na zijn geboorte om hem goed warm te kunnen houden. Die krijgt (weer) het voordeel van de twijfel en mag nog even in de kast blijven liggen. Ik vind nog een sportbroekje, nou daarvan weet ik zeker dat ik die het komende half jaar niet aantrek, dus die belandt in de doos met zomerkleren. Volleybalkleding Iwan wordt al wat lastiger. Ik kan het in principe inpakken natuurlijk....

Uiteindelijk heb ik na een uur één hele volle doos ingepakt. De kast is ook weer redelijk op orde. Maar ons bed... is bezaaid met stapels. Een stapel-Definitief-Weg-Te-Gooien, een Nog-Te-Bespreken-c.q.-Eventjes-Over-Nadenken-Stapel en een stapel-Potentiële-Kluskleding. Nu snap ik wat mensen bedoelen wanneer ze zeggen dat je nooit te vroeg kunt beginnen met inpakken.